Κλείνω τα μάτια
και πέφτω σα σταγόνα
Να σβήσω τη φωτιά
που καίει τη Βαβυλώνα
μόνος μου έμεινα
κι ώρες μοιάζουν χρόνια
ίδρωσε η ανάσα μου
χιονάνθρωπους και χιόνια
Ανοίγω τα μάτια
κι ακόμα βουλιάζω
Σε κινούμενη άμμο
την τροχιά μου αλλάζω
δε ξέρω που είμαι
με πιο αστέρι μοιάζω
και κάθε νύχτα πέφτω
ευχές για να μοιράζω Ξεχάστηκα στο όνειρο
Στη μηχανή του χρόνου
Ταξίδευα στο πουθενά
Στην ομορφιά του κόσμου
Όσος καιρός κι αν πέρασε
Εξαρτημένος είμαι
Κι αν ήρθες να με πάρεις πίσω
Λίγο ακόμα μείνε
Κλείνω τα μάτια
σκάνε δακρυγόνα
χωράνε χίλιες λέξεις
σε μια θολή εικόνα
καλώδιο το κορμί μου
δίνει ρεύμα στη κολώνα
αγγίζει τη ψυχή μου
και την έριξε σε κόμμα
Ανοίγω τα μάτια
πλημμύρισε ο ουρανός
Ήρθαν τα πάνω κάτω
Πνίγηκε ο θεός
Γυρίζω στη γη
Πετάω σαν οιωνός
Ένα λουλούδι έμεινε
Και γύρο του καπνός.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου