ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ

    

     
Κι απόψε θεέ μου οι δύο μας θα τα λέμε

μα δε μου εξηγείς κι αναρωτιέμαι


γιατί κανένας δε με ρώτησε

η ψυχή μου αν αρρώστησε 

αν γίναμε τα δάκρυα μου αίμα

γιατί του κόσμου η αλήθεια μου

η πιο σκληρή συνήθεια μου

μου είπαν ότι ήταν ένα ψέμα




Τι θέλω μες τα χρόνια σου ζωή μου  

να με τελειώσεις θέλεις μα κρατώ

σα δώρο να σου αφήσω τη πνοή μου

και σα πουλί μες τους ανέμους να χαθώ

Δεν ήμουν ήρωας εγώ ζωή μου

τα βάρη όλα σου να φορτωθώ

και μια πληγή που καίει τη ψυχή μου

μ αυτή σου τη πληγή να πληρωθώ




Κι απόψε θεέ μου οι δύο μας θα τα λέμε 

μα δε μου εξηγείς κι αναρωτιέμαι

γιατί χαρά μου δε σε γνώρισα

από μικρός σε χώρισα

επιλογές δεν είχα στη ζωή μου

γιατί το σπίτι που γεννήθηκα

ο δρόμος που αναστήθηκα

ήταν μια μεγάλη φυλακή μου